Benedykt Pęczkowski
Biografia
Benedykt Pęczkowski, znany także jako Benedykt Grzymała-Pęczkowski, urodził się 31 marca 1897 roku w Serocku, jako młodszy brat Mieczysława Pęczkowskiego, podpułkownika piechoty Wojska Polskiego. Przed I wojną światową uczęszczał do Gimnazjum Polskiego w Łodzi i był członkiem związkowego skautingu, choć został aresztowany i jego uczęszczanie do szkół zakazano. W latach 1914-1917 służył jako kurier w oddziałach zwiadowczych oraz w szeregach 6 pułku piechoty Legionów.
We wrześniu 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego, a 25 lipca 1919 roku został mianowany podporucznikiem w piechocie. Walczył w 28 pułku piechoty na froncie polsko-ruskim. Jeden z bohaterów obrony Warszawy, zginął 15 sierpnia 1920 roku podczas ataku na Wólkę Radzymińską. Podczas szturmu, mimo ran, zachęcał żołnierzy do dalszej walki, śpiewając ‘Mazurka Dąbrowskiego’. Został pośmiertnie mianowany kapitanem i odznaczony Krzyżem Srebnym Virtuti Militari oraz Krzyżem Niepodległości.
Pochowano go na Starym Cmentarzu w Łodzi.