Benedykt Pęczkowski

Podporucznik Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari
31.03.1897 15.08.1920 Serock

Biografia

Benedykt Pęczkowski, znany także jako Benedykt Grzymała-Pęczkowski, urodził się 31 marca 1897 roku w Serocku, jako młodszy brat Mieczysława Pęczkowskiego, podpułkownika piechoty Wojska Polskiego. Przed I wojną światową uczęszczał do Gimnazjum Polskiego w Łodzi i był członkiem związkowego skautingu, choć został aresztowany i jego uczęszczanie do szkół zakazano. W latach 1914-1917 służył jako kurier w oddziałach zwiadowczych oraz w szeregach 6 pułku piechoty Legionów.

We wrześniu 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego, a 25 lipca 1919 roku został mianowany podporucznikiem w piechocie. Walczył w 28 pułku piechoty na froncie polsko-ruskim. Jeden z bohaterów obrony Warszawy, zginął 15 sierpnia 1920 roku podczas ataku na Wólkę Radzymińską. Podczas szturmu, mimo ran, zachęcał żołnierzy do dalszej walki, śpiewając ‘Mazurka Dąbrowskiego’. Został pośmiertnie mianowany kapitanem i odznaczony Krzyżem Srebnym Virtuti Militari oraz Krzyżem Niepodległości.

Pochowano go na Starym Cmentarzu w Łodzi.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Podporucznik Wojska Polskiego, bohater obrony Warszawy
Pośmiertny odznawiający Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari
Pośmiertne otrzymanie Krzyża Niepodległości ‘za pracę w dziele odzyskania niepodległości’
Pośmiertna nominacja na stopień kapitana
Uczestnik wojny polsko-ruskiej 1919-1920

Ciekawostki

Był młodszym bratem Mieczysława Pęczkowskiego, podpułkownika piechoty Wojska Polskiego
Podczas życia był aresztowany za członkostwo w związkowym skautingu, ale uniknął więzienia
Podczas ostatecznego ataku, mimo ran, zachęcał żołnierzy do dalszej walki, śpiewając ‘Mazurka Dąbrowskiego’

Udostępnij