Witold Piasecki
Biografia
Witold Piasecki urodził się 18 września 1896 roku w Serocku, w rodzinie Kazimierza i Leokadii z Kuklińskich. W 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego i został przydzielony do Legii Akademickich w Warszawie, a następnie do Szkoły Podchorążych. W czasie wojny z bolszewikami walczył w 36. pułku piechoty, a później służył w 38. pułku piechoty w Przemyślu.
W kolejnych latach awansował z podporucznika do porucznika, a następnie do kapitana. Był także uczestnikiem kursów wojskowych, w tym Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, skąd uzyskał tytuł oficera intendenta dyplomowanego. Z dniem 1 listopada 1934 r. przeniesiony z korpusu oficerów piechoty do korpusu oficerów intendentów.
W marcu 1939 r. pełnił służbę w Szefostwie Intendentury KOP w Warszawie. Po agresji ZSRR na Polskę został schwytany przez Sowietników i osadzony w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 r. został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie, pogrzebany w zbiorowej mogile w Piatichatkach. Figurował na tzw. liście Gajdideja.
12 października 2007 r. minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień majora. Jego odznaczeniami były m.in. dwukrotny Krzyż Walecznych oraz Srebrny Krzyż Zasługi.